‘Decline any recognition to separate faction of TMC’: Abhishek Banerjee writes to Lok Sabha Speaker amid rebellion

باید هر گروه جدایی از تmc را به تعرفی پرداخت

این نامه به نماینده عالی مجلس علیا نشان داد

Thedeshpost.com – ابھیشِک بانر جِی، عضو ترینامول کانگرس (TMC)، به نماینده عالی مجلس علیا، اوم بیرلا، نامه ای ارسال کرد که در آن خواستار “باید هر گروه جدایی از تmc را به تعرفی پرداخت” شد. این نامه به تنش داخل حزب تmc و احتمال ایجاد فракسیون های جدایی از آن بازگشت. بانر جِی با تأکید بر اینکه تmc یک حزب واحد و غیرقابل تقسیم است، ادعا کرد که هر گروه یا فракسیون متقاعد شده نمی‌تواند به طور مستقل در مجلس به عنوان یک ارکان مجزا به تعرفی پرداخت.

در این نامه، بانر جِی به اصل قانونی “باید هر گروه جدایی از تmc را به تعرفی پرداخت” اشاره کرد. او معتقد بود که ارکان میانجی مجلس علیا به عنوان نمایندگانی از تmc عمل می‌کنند و در نتیجه، هر جدایی از این حزب به عنوان یک فракسیون مستقل معتبر نیست. بانر جِی همچنین خواستار این بود که رهبر مجاز و اقتضاد اصلی تmc به عنوان منبع متقاعد کننده برای ارکان در نظر گرفته شوند.

“تmc به عنوان یک حزب واحد و غیرقابل تقسیم است. ارکان میانجی مجلس علیا از حزب و در نتیجه از آن به وجود می‌آید. با این وجود، تنها یک حزب تmc، یک رهبر حزب در مجلس، و یک اقتضاد ( Whip ) وجود دارد که هر یک از مقامات حزب و سازمانی آن است. هیچ نماینده یا گروه نمایندگانی نمی‌تواند به طور خودکار یک گروه یا فракسیون جدایی از همان حزب را تشکیل دهد و به عنوان مستقل در مجلس به تعرفی پرداخت,” در نامه ای نوشت.

تاریخچه تنش در داخل تmc

نامه بانر جِی در هرچند به بحث جدیدی اشاره می‌کند، اما جذب این موضوع به مدت چند ماه در حال اتفاق است. در اواخر سال ۲۰۲۳، افرادی از نمایندگان تmc به دادگاه عالی نامه ای فرستادند که در آن از “باید هر گروه جدایی از تmc را به تعرفی پرداخت” دفاع کردند. این افراد بر این باور بودند که جدایی به عنوان یک دفاع قانونی و نیازمند ارکان مجزا در مجلس علیا محسوب می‌شود.

ابھیشِک بانر جِی افزود که اگرچه یک گروه میانجی از تmc اقدام به جدایی کند، باز هم باید ادغام حزب انجام شود تا به عنوان یک فракسیون جدایی از حزب شناخته شود. او به عنوان یک مقام مرکزی تmc، به این ادعا که ارکان جدایی از حزب به عنوان یک جدایی کامل محسوب می‌شوند، مخالفت کرد.

نامه بانر جِی و اثرات آن

در حال حاضر، تعداد نمایندگانی که به یک فракسیون مستقل تmc دچار نفرت شده‌اند، به ۲۲ نفر رشد یافت. این افراد در مجموعه ای از متقاعد شدگان، به مراتب تلاش برای ایجاد چارچوب جدایی از حزب برای فعالیت در مجلس علیا انجام دادند. به نظر می‌رسد که بانر جِی در نامه خود، سعی در ایجاد سازماندهی بیشتر و بیان اصلی این حرکت را داشته است.

نامه بانر جِی به خوبی به این مسئله اشاره می‌کند که اگر جدایی از تmc به عنوان یک فракسیون مجزا مجاز باشد، ممکن است اثرات اساسی در ساختار آتی حزب داشته باشد. او به این باور بود که هر گروهی که از تmc جدایی می‌کند، می‌تواند به عنوان یک دفاعیه برای اصلاحات در داخل حزب عمل کند، اما به عنوان یک نهاد مستقل در نظر گرفته نشود.

این نامه در اثر نامه ای که با تاریخ چند روز پیش ارسال شد، به عنوان یک اقدام پیشگام در برابر تنش های داخلی تmc دیده می‌شود. بانر جِی به تأکید بر اینکه “باید هر گروه جدایی از تmc را به تعرفی پرداخت” می‌کند، به اینکه ساختار اصلی حزب باید حفظ شود، تأکید کرد.

به طور کلی، این نامه به نماینده عالی مجلس علیا نشان داد که بانر جِی در حال حاضر به دنبال تقویت تأثیر حزب تmc در دیوان مجلس علیا است. او با این اقدام، در حال حاضر بر سر کنترل چارچوب جلساتی و اقتضاد اصلی حزب تأکید دارد.